ساخته شده با نرم افزار : پی دی اف ، پرنیان ، کتابچه ، اندروید ، epub 

 قسمتی از متن رمان :

با صدای در از خواب پریدم، خیلی خوابم می یومد شب قبل تا ۴ بیدار بودم نوری که از کشیده شدن پرده توی چشمم زد اذیتم کرد و پتو رو روی سرم کشیدم .
با صدای رضا خودمو به اون راه زدم که پتو رو از روم کشید از تعجبم چشمام خود به خود باز شد، رضا پتو رو از روی من کشیده بود اونم وقتی حجاب نداشتم؟
چشمامو باز کردم و به رضا نگاه کردم که چشماشو بسته بود و داشت پتو رو از روم می کشید یه کمی نگاش کردم این محجوب بودنش منو کشته پتو رو آزاد کردم و شالو انداختم سرم و گفتم:
- نگاه کن دیگه شال سرمه
- شاداب به خدا اگه سرت مثل اون دفه باز باشه به حسابت می رسم
- خیلی خوب بابا نگاه کن خفم کردی خوب چرا نمی ذاری یه روز من به عشقم برسم ساعت چنده؟
- هشته پاشو بابات گفته واسه صبحونه بری پایین
- بابام دیگه کیه ؟ ناصر خودمون
- شاداب یه کم مودب باش پاشو ببینم برو پایین تا مامانت منو خفه نکرده
- برو بیرون تا بیام
رضا از اتاق بیرون رفت و به زور از تخت خواب پایین اومدم و لباسامو پوشیدم که مثل هر روز صبح نگاهم به عکس خودمو رضا افتاد که روی میزم بود ،رضا محافظم بود تقریبا سه سال بود که باهام بود اما بیشتر دوستم بود به جز اون و شهروز هیچ کسیا نداشتم البته نمی دونم چرا محافظ داشتم چون هیچ اتفاقی یا تهدیدی تا حالا واسم نبوده به جز یه مورد که یه بخت برگشته ای اومده بود توی خونه و بیچاره نمی دونست به جای خونه توی بیمارستان روانیا اومده و اخرشم نمی دونم چه بلایی سرش آوردند ،ناصر مثلا بابام بود و می گفت مامور اطلاعاته که خودشم می دونست باورم نشد چون حتی یه کارشم با ادم جور در نمی یومد ،شاید واسه محافظ و این چیزا می خواسته با این شغل دهن منو ببنده نمی دونم در هر حال نمی خواستم در موردش فکر کنم به من مربوط نبود که اون چیکارست ،با صدای رضا درو باز کردم و بیرون رفتم هیچ وقت جرات نداشتم اذیتش کنم خیلی هیبت داشت شهروز می گفت شبیه غولاست و هیچ ظرافت انسانی نداره اما من دوستش داشتم خیلی مرد خوبی بود و همینطور وفادار
پایین رفتم همه دور میز جمع بودند حتی سمیرا مامانم و این عجیب ترین اتفاق زندگیم بود سمیرا نگام کرد و همین طور که داشت کرم روی دستشو ماساژ می داد گفت :
- چیه ؟ چرا اینطوری نگاه می کنی؟
- هیچ چی چی شده مامی جونم صبح زود بیدار شده ؟ یه وقت پوستت خراب نشه
ناصر حرفمو قطع کرد و گفت :
- شاداب با مادرت درست حرف بزن لحنتا درست کن
- مادرت؟ چه لفظ قلم اخه هر وقت بهش می گم مامان جلوی دوستاش می گه زهر مار اما خداوکیلی بیشتر شبیه فیونا شده اون پوست سبز روی صورتتم بهت می یاد
- بس کن دیگه بشین